Miles Morales (نسخه PC) –


سرانجام نسخه‌ PC بازی Marvel’s Spider-Man: Miles Morales عرضه شد و فرصت خوبی‌ است تا دوباره نگاهی به این اثر بیندازیم. همراه گیمفا باشید.

مطمئناً، Marvel’s Spider-Man یکی از بهترین آثار ساخته شده در سبک ابرقهرمانی بود و بر اساس پایان‌بندی داستان این بازی، دور از ذهن نبود که خیلی زود شاهد اثری اختصاص یافته به کاراکتر مایلز مورالز باشیم. سرانجام این بازی به عنوان یکی از اولین آثار منتشر شده روی کنسول‌های نسل نهمی عرضه شد و پس از گذشت 2 سال، شاهد نسخه‌ی PC بازی هستیم.

در ادامه، ابتدا نگاهی به بازی می‌اندازیم و به طور اختصاصی، در بخش گرافیک از ویژگی‌های نسخه‌ی PC خواهیم گفت.

کلیشه‌ای اما دوست داشتنی

Miles Morales مدتی پس از اتمام ماجراهای نسخه‌ی اول آغاز می‌شود. بعد از آن‌ که نقشه‌های Doc Ock توسط پیتر نابود شد، نیویورک باری دیگر به آرامش کامل بازگشته است. همچنین، مایلز مدتی‌ است که توسط پیتر آموزش دیده و توانسته تا به قدرت‌هایی که در قسمت قبل به دست آورد، مسلط شود و، حالا به عنوان Sidekick اسپایدرمن اصلی فعالیت می‌کند.

با این حال، پیتر مجبور می‌شود تا مدتی از شهر خارج شود و در طول این زمان، مسئولیت محافظت از شهر بر دوش مایلز می‌افتد و باید به عنوان تنها مرد عنکبوتی، از محله و دوستان خود محافظت کند. داستان بازی، اندکی کلیشه‌ای‌ است و همان چیزیست که عموما در داستان‌های ابرقهرمانی و حتی بازی قبل شاهد بودیم؛ حتی در برخی از قسمت‌ها، می‌توان شباهت‌هایی بین بازی و انیمیشن Spider-Man: Into the Spider-Verse یافت.

دوباره شاهد نبردی بین دو گروه مختلف، پرداخت کامل به یک ابرقهرمان دلسوز، اما کم تجربه، یک عالمه مسئولیت، یک دانشمند نه چندان مهربان و در نهایت تلاش‌های ستودنی یک نوجوان برای محافظت از اطرافیان هستیم. با این وجود، تیم اینسامنیاک توانسته است تا به شکلی هنرمندانه، این داستان را روایت کند و به خوبی روابط و احساسات بین کاراکترهای بازی را به تصویر بکشد. اکثر کاراکتر‌ها ملموس هستند و گیمر می‌تواند به خوبی با شخصیت‌های مختلف ارتباط برقرار کرده و حتی آنتاگونیست داستان را درک کند.

کات‌سین‌ها به زیبایی کار شده‌ و کاراکترها، شخصیت‌پردازی باورپذیری دارند. از طرفی، شاهد پایان بندی مناسبی هستیم که در انتها، بستر بسیار خوبی برای شروع آثار بعدی ایجاد می‌کند. شاید Spider-Man: Miles Morales از نظر داستان یک شاهکار نباشد، اما در انتها، با رضایت کنترلر خود را زمین خواهید گذاشت و بی‌صبرانه منتظر نسخۀ دوم اسپایدر-من خواهید بود.

با این وجود، ترجیح می‌دادم تا شاهد اثر طولانی‌تری باشم. داستان بازی، در عرض کمتر از 8 ساعت به پایان می‌رسد و اگر بخواهید آن را به 100 درصد برسانید، کمتر از 20 ساعت از شما وقت می‌گیرد. درست است که این مدت زمان کم، لطمه‌ای به روایت اثر نرسانده، اما با این وجود، Insomniac می‌توانست تا کمی داستان را پرجزئیات‌تر تعریف کند و برای مثال، بیشتر به کاراکتر‌هایی چون Ganke و یا Aaron بپردازد.

این بار نامرئی هم می‌شوید!

گیم‌پلی در Spider-Man: Miles Morales از ارکان بسیار مهم به شمار می‌رود و به نوعی، نسخه‌ی بهبود یافته‌ی Spider-Man 2018 است. با این وجود، انتظار داشتم تا گیم‌پلی دو بازی، اندکی با هم تفاوت داشته باشند و به نوعی، بتوان بین هدایت مایلز و پیتر، تمایزها را واضح مشاهده کرد.

تقریباً، مبارزات بازی به شکل قبل طراحی شده و تنها گجت‌های مورد استفاده توسط مایلز متفاوت هستند. بهتر بود تا شاهد گجت‌های بیشتری در بازی باشیم، اما در Miles Morales تنها شاهد 3 گجت جدید به همراه وب‌شوتری عادی هستیم و به همین دلیل، در همان مقدمه، کمی ناامید شدم. خوشبختانه علی‌رغم وجود یک سری مهارت ویژه مثل قابلیت نامرئی شدن و یا استفاده از Venom blast، مشکل کمبود تعداد گجت‌ها تا حد مطلوبی برطرف شده است.

تبلیغات

یکی از نکات خوب این قسمت، اضافه شدن انیمیشن‌های جدید به مبارزات، خصوصاً در رابطه با ضربات‌ تمام‌کننده است و این مورد، درگیری‌ها را از نظر بصری، بسیار زیبا‌تر جلوه می‌دهد. قابلیت‌‌های جدید مایلز نیز، در مبارزات بسیار کارآمد هستند و خبر خوب آن است که بیش از حد بازی را نامتعادل نمی‌کنند.

بخش مخفی‌کاری بازی اما، در این نسخه دچار یک سری ضعف به خصوص است. در Spider-Man 2018، مخفی‌کاری یکی از مهم‌ترین قسمت‌های بازی به شمار می‌رفت و بسیاری از مراحل تنها با مخفی‌کاری قابل پیشروی بودند، اما در Miles Morales، حتی با وجود این که قابلیت‌هایی مانند نامرئی شدن در اختیار بازیکن قرار گرفته است، همچنان استفاده از مبارزات مستقیم کار را راه می‌اندازد و استفاده از استراتژی مخفی‌کاری، در 90 درصد بخش‌‌های بازی منطقی به نظر نمی‌رسد.

تار زدن در Miles Morales روان‌تر از بازی قبل است و در این بخش نیز، شاهد انیمیشن‌های جدیدی هستیم که تاب خوردن را بسیار زیبا‌تر به تصویر می‌کشند و حتی با وجود قابلیت‌های مایلز، سریع‌تر می‌توان در شهر جابه‌جا شد.

البته، در بازی شاهد یک سری پازل نه چندان ضروری هستیم که سازندگان می‌توانستند در طراحی آن‌ها خلاقیت بیشتری به خرج دهند. برای مثال، در بخشی از بازی باید با استفاده از تار‌‌های رسانا و الکتریکی، یک ژنراتور گردان را به گونه‌ای تنظیم کنیم که در نهایت بتوان تمامی در‌ها را به آن متصل کرد؛ اما پیدا کردن راه حل برای انجام این کار، نهایتاً 20 یا 30 ثانیه از زمان شما را خواهد گرفت و در نهایت، شاهد یک روند خسته‌کننده برای اتصال تار‌ها خواهیم بود.

بهتر بود بازی یا خالی از وجود این گونه پازل‌ها می‌بود یا اگر سازندگان قصد داشتند تا با افزودن این شکل از پازل‌ها‌ی محیطی تمایزی میان این نسخه و نسخه‌ی قبل ایجاد کنند، کمی بیشتر روی آن وقت می‌گذاشتند و به یک گیم‌پلی غنی‌تر دست می‌یافتند.

مراحل فرعی بازی، کماکان با برخی از مشکلاتی که در نسخه‌ی قبل شاهد بودیم دست و پنجه نرم می‌کنند. اگر یادتان باشد، یکی از ایراداتی که به Marvel’s Spider-Man 2018 وارد بود، عدم وجود تنوع میان مراحل فرعی و تکراری شدنشان است. این مشکل، با وجود نرم‌افزار FNSM، دچار تغییرات مثبتی شده و شاهد مراحل جذاب‌تری در این بخش هستیم، اما همچنان برخی از آن‌ها تکراری هستند و تعدادی هم آنچنان که باید و شاید سرگرم‌کننده نیستند.

برای مثال، یکی از ماموریت‌‌های فرعی بازی مربوط به یافتن یک سری صوت مخصوص از درون شهر، برای ساختن موزیک می‌شود. این کار برای دفعات ابتدایی جذاب است، اما وقتی به روالی تکراری می‌افتد، عملا حوصله‌ی گیمر سر می‌رود و جذابیت خود را از دست می‌دهد.

به صورت خلاصه، تفاوت چندان زیادی میان Miles Morales و مردعنکبوتی سال 2018 وجود ندارد و تقریبا نقاط ضعف بازی قبلی در مورد مراحل فرعی، در این نسخه نیز وجود دارد. نکته‌ی حائز اهمیت آن است که با وجود تمامی مشکلات مذکور، کماکان تاب خوردن میان آسمان خراش‌ها و استفاده از قابلیت‌های مایلز در مبارزات، سرگرم کننده و جذاب است.

تاب خوردن میان ساختمان‌های پوشیده از برف

Marvel’s Spider-Man: Miles Morales، جهان زیبایی دارد. این بار، نیویورک پوشیده از برف است و بازی تمی مخصوص به تعطیلات کریسمس و سال نو دارد. استفاده از چراغ‌های نئون در شهر، غروب آفتاب دلپذیر و آب و هوای طوفانی در شب، به خوبی پیاده سازی شده و با وجود این که قبلا شاهد همین نقشه بودیم، اما Insomniac به نیویورک Miles Morales، روح و جان تازه‌ای بخشیده است.

یکی از بامزه‌ترین قسمت‌های بازی، حالت گرافیکی مخصوصی است که از نظر بصری، بازی را شبیه به انیمیشن Spider-Man: Into the Spider-Verse می‌کند و اگر مانند من از طرفداران این انیمیشن باشید، حسابی از استفاده‌ی این حالت گرافیکی لذت خواهید برد.

در نسخه‌ی منتشر شده برای رایانه‌های شخصی، شاهد تنظیمات متعددی برای شخصی‌سازی موارد گرافیکی هستیم و همانند اکثر بازی‌های سونی که روی PC پورت شده‌اند، بازی عملکرد قابل قبولی دارد و به جز تعدادی باگ اعصاب خرد کن که در ادامه به آن‌های می‌پردازیم، مشکل چندانی در بخش گرافیک دیده نمی‌شود.

نمونه‌ای از باگ‌های بازی

در این اثر نیز، تنظیمات مخصوصی برای کارت گرافیک‌های Nvidia و AMD قرار داده شده است که هر یک، قابلیت‌های این دو برند محبوب را مورد استفاده قرار می‌دهند و در صورت دریافت جدیدترین آپدیت منتشر شده روی کارت گرافیک خود، می‌توانید خروجی بسیار مناسبی از این تنظیمات دریافت کنید.

متاسفانه، در بخش‌هایی از بازی شاهد لود نشدن کامل شخصیت‌ها، گیر کردنشان در آبجکت‌های مختلف یا ناپدید شدنشان هستیم. این مشکلات ممکن است تا پلیر را مجبور به شروع مجدد چک‌پوینت و یا خروج از بازی کند و خب، برخی از آن‌ها روی تجربه‌ی بازی تاثیر منفی می‌گذارند.

برای مثال، در یکی از مراحل مهم بازی، کاراکتر همراه به صورت کامل ناپدید شد و در بخش تعاملی، هیچ راهی برای ادامه دادن مرحله به این صورت وجود نداشت. با این وجود، در طول تجربه‌ی خود، کمتر از انگشتان دست به چنین مشکلاتی بر خوردم و امیدوارم با آپدیت‌ روز عرضه، این مشکلات حل شوند.

یکی از جالب‌ترین تنظیمات گرافیکی Miles Morales که از امکانات لباس انیمیشن Into spider verse و یا لباس مخصوص نسخه‌ی انیمیشنی به شمار می‌رود.

یکی از جذاب‌ترین امکانات موجود در Miles Morales، قابلیت‌های بخش Photo mode است که به پلیر امکان ثبت تصاویر بی‌نظیری را می‌دهد. برای مثال، قابلیتی در این بخش وجود دارد که می‌توان با افزودن یک سری منابع نور مصنوعی، افکت‌های به خصوص به تصویر اضافه کرد و به کمک این قابلیت، می‌توان محیط‌های بازی را مطابق میل خود، آماده‌ی عکس‌برداری کرد.

بازی در بخش موسیقی نیز به نسبت نسخه‌ی قبل، پیشرفت‌های چشمگیری داشته است و از موسیقی‌های ابتدایی بازی گرفته، تا ترک I’m Ready از Jaden smith که در انتهای داستان پخش می‌شود، همگی از کیفیت بسیار خوبی برخوردار هستند و به خصوص در لحظات اکشن و مبارزات، آدرنالین پلیر را بالا برده و آن حس ابرقهرمانی را در او زنده می‌کنند.

صداپیشگی شخصیت‌ها نیز به خوبی صورت گرفته است و به خصوص کاراکتر مایلز و Phin Mason به خوبی توانسته‌اند تا از پس صداپیشگی این کاراکترها بر بیایند. به طور کلی، Spider-Man: Miles Morales از حیث صوتی، یک اثر عالی به شمار می‌رود و ایراد چندانی نمی‌توان به این قسمت از بازی وارد کرد.


این بازی بر اساس کد ارسالی ناشر (Publisher) و روی PC تجربه و بررسی شده است


منبع: https://gamefa.com/887215/marvels-spider-man-miles-morales-review/